Power Tests

Alfa Romeo 159 1750TBi 258Ps

Storytime

Πώς είναι όταν μια κοπέλα είναι τόσο πολύ όμορφη που της τα συγχωρείς όλα; Που σε τρακάρει από πίσω στο φανάρι, πετάγεσαι έξω έτοιμος για φόνο και όταν την βλέπεις, λες, μαζεύοντας τα κωλοφάναρα από την άσφαλτο: «Έλα μωρέ, σιγά, μια γρατσουνίτσα είναι... εσύ αγάπη μου είσαι καλά;». Κάπως έτσι έχουν φτάσει στο 2025 οι Alfa Romeo. Μετά από δύο καταστροφικές δεκαετίες, από τα μέσα αυτής του '80 μέχρι το 2005 που βγήκε η 159, η οποία εκτός από κούκλα είναι και η πρώτη αξιόπιστη Alfa Romeo μετά από χρόνια. Λογικό αφού τότε το Gruppo Fiat είχε συνεργασία με την GM και η 159 είχε πάρει τα καλύτερα από τον Αμερικάνικο όμιλο. Το σασί της είναι παρόμοιο με του Opel Vectra C και του Saab 9-3, όμως η 159 είχε στρεπτική ακαμψία 31.400Nm/deg, όταν το 9-3 είχε 22.000Nm/deg και το «ταπεινό» Vectra μόλις 18.000Nm/deg. Επίσης είχε διπλά ψαλίδια εμπρός αντί για γόνατα McPherson, τετραπίστονες δαγκάνες της Brembo και το μόνο «κακό» πάνω της μέχρι το 2009 ήταν οι κινητήρες που προέρχονταν και αυτοί από την GM και φυσικά ήταν “μουργκάνες” που δεν πήγαιναν βήμα.

Μέχρι που μια ωραία πρωία... ανακοινώθηκε πως θα βγει μια έκδοση 1.750 Turbo, με μοτέρ από την μαμά Fiatάρα. Με το που έμεινε έγκυος η γυναίκα μου, πήγα και τους άφησα ένα Corsa OPC με 30.000km και ένα δεκάρικο και την πήρα. Δεν είμαι “λεφτάς”, απλά εκείνα τα χρόνια βάζαμε Johnnie Blue label στον κορμό. Την πήρα λοιπόν και την επόμενη χρονιά επανέφερε το ΠΑΣΟΚ τα τεκμήρια, τα οποία φυσικά παρέμειναν και από τους επόμενους μέχρι σήμερα. Τότε είχα 4 αυτοκίνητα και αναγκάστηκα να καταθέσω τις πινακίδες της από το 2011 μέχρι το 2015 (θα καταλάβετε στην συνέχεια γιατί σας λέω όλα αυτά).

Τζεμελίνια

Τζεμελίνια σημαίνει δίδυμα, όπως είναι και η 159 του Δημήτρη με την δική μου. Είναι κόκκινη, με τις ίδιες ζάντες, αλλά αυτή είναι η έκδοση Ti, που έχει επιπλέον τα μαρσπιέ και το δερμάτινο σαλόνι σε σχέση με την Sport Pack που έχω εγώ. Ευκαιρία, λοιπόν, είπα να τις βάλουμε δίπλα δίπλα, την ίδια μέρα, στην ίδια άσφαλτο, με τον ίδιο οδηγό, για να δούμε την διαφορά τους σε επιδόσεις. Δεν έχει πολλά, αλλά έχει αυτά ακριβώς που σκέφτομαι κι εγώ να κάνω στην δική μου, τώρα που πέρασαν αρκετά χρόνια (16) και τα 200 άλογα της δείχνουν πλέον πολύ λίγα. Δεν έχει πολλά χιλιόμετρα γιατί πάντα την χρησιμοποιούσα κυρίως για ταξίδια, οπότε έχει μόλις 67.000km και από αυτά τα 50.000 είναι σίγουρα στην εθνική. Τα χρόνια όμως... μετράνε και ειδικά αυτά της ακινησίας με άδειο ρεζερβουάρ, οπότε πριν λίγους μήνες, έβγαλε την πρώτη της «ζημιά», που ήταν το ραγισμένο πλαστικό καπάκι της τρόμπας βενζίνης.

Και τώρα έρχεται το μεγάλο πρόβλημα όλων των ιταλικών αυτοκινήτων προ της εξαγοράς από την Stellantis. Δεν υπάρχουν πια ανταλλακτικά! Μέχρι σήμερα καινούργια γνήσια τρόμπα δεν έχω βρει. Πήγα λοιπόν στον φίλο μου τον Δημήτρη Δουλάμη, που είναι “μαμούνι” και βρήκαμε μια παλιά καμένη τρόμπα από την οποία πήραμε το καπάκι και το βάλαμε με θερμο-συστελόμενο εσωτερικό σωληνάκι, με την ελπίδα να κρατήσει μέχρι να βρεθεί καινούργια τρόμπα. Του Δημήτρη έχει πολύ περισσότερα χιλιόμετρα (170.000), αλλά είναι πολύ προσεγμένη και επίσης είναι εξαιρετικά αξιόπιστη, αφού ούτε αυτή έχει πάθει κάτι μέχρι σήμερα. Συντηρείται σχολαστικά στην Doulamis Service, όπου βελτιώθηκε με φίλτρο αέρος της BMC, ένα decat downpipe 76mm της Ragazzon και ένα πρόγραμμα από την Auto Veltiosis του Σωκράτη Νουχουτίδη. Είναι δυναμομετρημένη στα 258,2Ps στις 4.616rpm με εξίσου εντυπωσιακή αύξηση 10 κιλών στην ροπή, που πλέον φτάνει τα 43,37kgm στις 3.958rpm. Για να δούμε λοιπόν τι θα κάνει το ίδιο αυτοκίνητο με αυτό το πρώτο στάδιο και αν θα την πάω κι εγώ στον Δουλάμη να μου την κάνει ίδια με αυτή.

The italian job...

Αφού τελειώσαμε με την φωτογράφιση, περάσαμε παρέα με τον Δημήτρη από το σπίτι μου να πάρουμε και την δική μου να πάμε να τις μετρήσουμε. Ξεκινάω πρώτα με την δική μου και το V-Box στο παρμπρίζ, την μετράω όλα καλά και επιστρέφω να πάρω και του Δημήτρη. Πατάω πρώτη, δευτέρα και μόλις βάζω τρίτη... μππρρρρρ!!! και check engine. Γυρίζω πίσω με την ουρά στα σκέλια. Δεν έχω χειρότερο από το να πάθει ξένο αμάξι κάτι στα χέρια μου. Βρε άτιμη, μετά από 170.000 χιλιόμετρα, ΕΜΕΝΑ ΒΡΗΚΕΣ;;; Την σβήνω και λέω του Δημήτρη:

-Αδερφέ μου, έχει χάσει έναν με δύο κυλίνδρους, με το ζόρι την κρατούσα αναμμένη στο φανάρι να μην με αφήσει εκεί. Έχεις οδική βοήθεια;

-Έχω μου λέει, αλλά τι έπαθε;

-Να κοίτα του λέω...

Την βάζω μπρος και δουλεύει κανονικά!!! Ούτε λαμπάκι, ούτε ρετάρισμα, ούτε τίποτα!!! Τι να της πεις τώρα... είναι το γνωστό γυναικείο:

-Τι έχεις;

-Τίποτα.

Πήγαινε μία βόλτα από τον Δουλάμη, του λέω, να δει αν έχει καταγράψει κάτι και τι είναι αυτό, γιατί έτσι δεν την ξαναπατάω. Παίρνω την δική μου και γυρίζω σπίτι ή μάλλον σχεδόν γυρίζω γιατί 500 μέτρα πριν φτάσω, κάνει και αυτή μππρρρρρ... και ξεραίνεται. Επίσης πρώτη φορά στην ζωή της!!! Δύο κόκκινες 159 που 16 χρόνια δεν έχουν πάθει τίποτα, χάλασαν την ίδια στιγμή back-to-back στον ίδιο άνθρωπο λες και τις κόλλησα ίωση! Αντί λοιπόν να ανέβει στον γερανό η βελτιωμένη που ρετάρισε στην μέτρηση, ανέβηκε η άλλη, από την οποία προφανώς θυμήθηκε να φύγει το σωληνάκι και κατέληξαν πάλι δίπλα δίπλα την ίδια μέρα στο συνεργείο του Δουλάμη. Η βελτιωμένη τελικά δεν είχε τίποτα, πέρα από δύο ταλαιπωρημένους πολλαπλασιαστές που ζεστάθηκαν υπερβολικά από την κίνηση και στο φορτίο παρέδωσαν πνεύμα, αλλά όταν κρύωσαν πάλι δούλεψαν κανονικά και η εργοστασιακή έμεινε εκεί να περιμένει καινούργια τρόμπα, όποτε αυτή βρεθεί.

Stage 1 vs Stock

Την επόμενη μέρα πήγαμε πάλι με την Alfa του Δημήτρη, αυτή την φορά χωρίς να έχει βράσει στην κίνηση και αυτή την φορά δεν έκανε το παραμικρό, γράφοντας σαφώς καλύτερους χρόνους από την δική μου. Και οι δύο έχουν παλιά και φθαρμένα ελαστικά, η βελτιωμένη Dunlop SP Sport Max και η δική μου Continental Premium Contact 6. Στην επιτάχυνση από στάση για τα 100km/h η βελτιωμένη έγραψε 7,45sec, 0,6 λιγότερα από τα 8,14sec που έκανε η δική μου. Η Alfa Romeo έδινε 7,7sec για την αντίστοιχη μέτρηση, οπότε και οι δύο με φρέσκα καλά λάστιχα θα ήταν 3-4 δέκατα του δευτερολέπτου πιο κάτω. Από εκεί και μετά η διαφορά τους μεγαλώνει περισσότερο, αφού η δύναμη πλέον παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την πρόσφυση και έτσι μέχρι τα 200km/h τα 0,6sec έχουν γίνει 5,74sec, ενώ στο τετρακοσάρι, η βελτιωμένη περνάει σε 15,22sec με 156,69km/h πάλι 0,6sec και 25,3 μέτρα μπροστά από την εργοστασιακή που ακολουθεί με 15,82sec και 147,04km/h. 25 μέτρα δεν είναι λίγα... είναι 5 καρότσες μπροστά…

Σαν αίσθηση, πάντως, στον δρόμο η μεγαλύτερη διαφορά τους είναι στις μεσαίες, όπου του Δημήτρη δείχνει πολύ πιο ζωντανή σε όλες τις ταχύτητες, πολύ πιο πρόθυμη να επιταχύνει και χωρίς να φαίνεται πουθενά πως φοράει πρόγραμμα, αφού δουλεύει το ίδιο καλά με την εργοστασιακή. Πάντως και οι δύο τους στις ψηλές στροφές, (ποιες ψηλές δηλαδή... στις 6.200 έχουνε κόφτη λες και είναι diesel) μένουν από πίεση, απόρροια της μικρής τουρμπίνας που επέλεξε η Alfa Romeo, ώστε να σηκώνει πίεση από πολύ χαμηλά και να μην κρεμάει το αυτοκίνητο από το υψηλό βάρος των 1.500kg. Η ελαφρύτερη Giulietta, με τον ίδιο κινητήρα, είχε την πολυτέλεια για λίγο μεγαλύτερο turbo και αυτή είναι και η πιο συνηθισμένη επιλογή των 159 στο εξωτερικό (εδώ δεν έχουμε και πολλές), με την οποία ανεβάζουν και τον κόφτη και δεν «κρεμάει» ψηλά, βγάζοντας ακόμα περισσότερη δύναμη. Μπορεί βέβαια μετά η 159 να μην παίρνει τα πόδια της κάτω από τις 2.000rpm, αλλά ψηλά θα έχει την δύναμη που της λείπει, γιατί η καρότσα της δεν τα βλέπει καν ούτε τα 200, αλλά ούτε και τα 260Ps που έχει αυτή του Δημήτρη.

Βασικά, είναι ακριβώς το ίδιο αυτοκίνητο, που απλά πηγαίνει λίγο καλύτερα. Αυτό που με χαροποίησε περισσότερο είναι πως παρά τα 100.000km που έχει περισσότερα από την δική μου, δεν τρίζει, δεν χτυπάει και δεν έχει σκορπίσει, όπως θα περίμενε κανείς από μια Alfa, κάτι που αποδεικνύει την καλή ποιότητα στο εσωτερικό, αλλά και το εξαιρετικά ενισχυμένο της πλαίσιο. Μου φαίνεται μόλις έρθει η αντλία μου δεν θα πάω να την πάρω, θα πω του Μητσάρα του Δουλάμη να την πάει και αυτή στον Σωκράτη για πρόγραμμα, αλλά εγώ θα βάλω και εξάτμιση με κλαπέτο, έτσι για να αλλάξει και η φωνούλα της.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Τετρακύλινδρος σε σειρά με μπλοκ από χυτοσίδηρο και κυλινδροκεφαλή από αλουμίνιο, 2ΕΕΚ, 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Κυβισμός: 1.742cc

Διάμετρος x Διαδρομή: 83mm x 80,5mm

Σχέση Συμπίεσης: 9,5:1

Φίλτρο αέρος BMC

Decat downpipe 76mm της Ragazzon

Αναπρογραμματισμός εγκεφάλου Auto Veltiosis

ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Εργοστασιακή

ΑΜΑΞΩΜΑ-ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ

Εργοστασιακό

ΑΝΑΡΤΗΣΗ-ΦΡΕΝΑ